De Maremma
Een eeuw geleden moeras en malaria: nu het wildste stuk kust.
De Maremma is de kuststrook tussen Cecina en de grens met Lazio, en tot in de jaren dertig van de twintigste eeuw was die grotendeels moeras: de malaria maakte hem vrijwel onbewoonbaar, en er woonden alleen de butteri met het vee, die 's winters van de bergen kwamen. De volledige drooglegging, door de Lotharingers in de achttiende eeuw begonnen en onder het fascisme voltooid, heeft er landbouwvlakte van gemaakt.
Wat van de oude Maremma over is ligt in het regionale park Uccellina, ingesteld in 1975: twintigduizend hectare tussen Principina en Talamone, met dennenbos, macchia, duinen en zo'n tien kilometer onbebouwd strand. Erbinnen staan de wachttorens van de Stato dei Presidi en een vervallen abdij.
Hoe je bezoekt
Het park doorkruis je alleen te voet of met de fiets: de toegang is in Alberese, waar je de kaartjes koopt en in het hoogseizoen de pendelbusjes neemt, want de auto gaat er niet in. De paden zijn twee tot twaalf kilometer lang; in de zomer zijn sommige gesloten vanwege brandgevaar, en het strand van Marina di Alberese heeft een bezoekerslimiet.
Buiten het park is de kust meer bebouwd maar niet overmatig: Castiglione della Pescaia, Punta Ala, Follonica en de Argentario. De campings liggen vrijwel allemaal in deze strook, in het dennenbos, en ze zijn groot. In het binnenland, op een half uur, liggen de vrije warmwaterbronnen van Saturnia en de tufsteendorpen.